هنگامی که نیروهای متفقین در سال‌های ۱۹۴۴-۱۹۴۵ اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها را آزاد کردند، یافته‌های هولناک آن‌ها توسط فیلم‌برداران ارتش و بخش‌های خبری ثبت شد و برای نخستین بار عمق وحشت آنچه رخ داده بود را آشکار ساخت. سیدنی برنشتاین از وزارت اطلاعات بریتانیا (که بعدها بنیان‌گذار تلویزیون گرانادا شد) با استفاده از تصاویر بریتانیایی، شوروی و آمریکایی، قصد داشت مستندی بسازد که شواهد ماندگار و غیرقابل‌انکاری از جنایات ناگفتنی نازی‌ها ارائه دهد. او گروهی از استعدادهای برجسته بریتانیایی از جمله تدوین‌گر استوارت مک‌آلیستر، نویسنده و وزیر آینده کابینه ریچارد کراسمن و دوستش آلفرد هیچکاک را به عنوان مشاور هنری به کار گرفت. با این حال، با وجود حمایت‌های اولیه دولت‌های بریتانیا و ایالات متحده، فیلم بایگانی شد و تنها اکنون، پس از ۷۰ سال، توسط موزه‌های جنگ امپراتوری بازسازی و با عنوان اصلی خود یعنی «بررسی واقعی اردوگاه‌های کار اجباری آلمان» تکمیل شده است.